loading...
Rok liturgiczny: B/I
Wspomnienie Św. Jana Kantego, prezbitera
20 października 2021

NAMASZCZENIE CHORYCH

13 kwietnia Odsłon: 93

Kościół wierzy i wyznaje, że wśród siedmiu sakramentów istnieje
jeden specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych
chorobą – sakrament namaszczenia chorych. Jest on jednym z
sakramentów uzdrowienia chrześcijańskiego. Jest to sakrament,
w którym ciężko chory otrzymuje przez namaszczenie olejem
św. i modlitwę kapłana szczególne łaski, ulgę w cierpieniu, a
niekiedy przywrócenie zdrowia. Sakrament ten ma również moc
gładzenia grzechów.
Sakrament namaszczenia chorych został ustanowiony przez
Jezusa i potwierdzony słowami 'Duch Pański spoczywa na mnie
namaścił mnie i posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie, abym
uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rak łaski od
Pana' (Łk 4, 18)
W dokumentach Soboru Trydenckiego czytamy: 'Istotą jest
łaska Ducha Świętego. Jego to namaszczenie usuwa winy, jeśli
byłyby jeszcze jakieś do odpokutowania, oraz pozostałości
grzechu: przynosi ulgę i umocnienie duszy chorego, wzbudzając
w nim wielką ufność w miłosierdzie Boże. Chory podniesiony na
duchu łatwiej znosi dolegliwości choroby i trudy, łatwiej opiera
się pokusom szatana... a niekiedy odzyskuje zdrowie ciała, jeśli
jest to pożyteczne dla zbawienia duszy'

2
Chrystus w sakramencie namaszczenia daje swoim wiernym,
dotkniętym chorobą, potężną pomoc i obronę. Człowiek chory
potrzebuje szczególnej łaski Bożej, aby pod wpływem lęku nie
upadł na duchu i podlegając pokusom nie zachwiał się w wierze.

 

Kto i kiedy może przyjąć namaszczenie chorych
Namaszczenie chorych nie jest sakramentem przeznaczonym
tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym
niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia pora na przyjęcie
tego sakramentu jest już wówczas, gdy wierny znajdzie się w
niebezpieczeństwie na skutek choroby lub starości. Sakrament
ten może zostać ponownie udzielony, jeśli chory po
wyzdrowieniu znowu ciężko zachoruje lub jeśli w czasie trwania
tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze. 
Podstawą do przyjęcia sakramentu namaszczenia jest stan łaski
uświęcającej (spowiedź i komunia św.).
Nie wolno udzielać namaszczenia chorych tym, którzy uparcie
trwają w jawnym grzechu ciężkim, osobom niepraktykującym,
nie wierzącym.
Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić:
 choremu przed operacją chirurgiczną, jeśli przyczyną
operacji jest niebezpieczna choroba,
 osobie w podeszłym wieku, jeśli widać, że opuszczają ją siły
fizyczne lub znajduje się w kalectwie, niedołęstwie. Osoba
starsza może zawsze przystąpić do tego sakramentu,
 dzieciom można udzielić namaszczenia chorych jeśli
osiągnęły taki poziom umysłowy, że ten sakrament może im
przynieść pokrzepienie,
 choremu, który stracił przytomność lub używanie rozumu,
jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że jako wierzący prosiłby
o to, gdyby był przytomny. Wynika stąd, że w zwyczajnej
sytuacji ksiądz może udzielić sakramentu tylko wtedy, gdy
zna tę osobę, która jest już nieprzytomna, lub ktoś w
sposób odpowiedzialny mógłby zaświadczyć, że jest to

3
osoba ochrzczona, praktykująca i na pewno pragnęłaby
przyjąć sakramenty Kościoła w niebezpieczeństwie śmierci,
 w wielkim zgromadzeniu wiernych np. w czasie pielgrzymki,
spotkania diecezjalnego, dni chorych dla danego miasta lub
parafii, zjazdu stowarzyszeń chorych jednak pod warunkiem
odpowiedniego przygotowania duszpasterskiego chorych
mających przyjąć sakrament namaszczenia. W takim
zgromadzeniu do sakramentu powinny przystąpić tylko
osoby poważnie chore, kalecy, inwalidzi, osoby starsze
wcześniej jednak należy dać im okazję do spowiedzi świętej.

Nigdy nie udziela się sakramentu namaszczenia umarłym.
Ksiądz wezwany do chorego, który już umarł, tylko modli się za
zmarłego aby uwolnił go od grzechów i przyjął do swego
Królestwa. Jeśli istnieje poważna i uzasadniona wątpliwość, czy
chory rzeczywiście już umarł można udzielić mu sakramentu
namaszczenia warunkowo.
Pacjenci przebywający w szpitalu są pod opieką duszpasterską
księży kapelanów, którzy także mogą udzielić tego sakramentu.
Informacja o możliwości kontaktu z kapelanami jest zwykle
dostępna na dyżurce pielęgniarek na oddziale.

Kto może udzielać sakramentu
Właściwym szafarzem namaszczenia chorych jest tylko sam
kapłan. Posługę tę zwyczajnie wykonują biskupi, proboszczowie
oraz ich współpracownicy, kapłani, którym w szpitalach
powierzona jest troska o chorych lub starców.
Sakramentu chorych udziela się przez namaszczenie na czole i
dłoniach olejem poświęconym przez biskupa w Wielki Czwartek
oraz przez wymawianie słów:'Przez to święte namaszczenie
niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu
wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego. Pan, który
odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie
podźwignie'.

4

Przygotowanie do udzielenia sakramentu chorych
Przed przyjściem kapłana należy przygotować stolik przykryty
białym obrusem, na którym stawia się zapalone świece, krzyż,
ewentualnie wodę święconą. Na tak przygotowanym stoliku
kładzie kapłan Najświętszy Sakrament oraz oleje. Dobrze jest
przygotować szklankę z wodą dla popicia Hostii przez chorego.
W czasie udzielania sakramentu namaszczenia chorych powinni
modlić się wspólnie także domownicy. 
Jeżeli chory chce wyspowiadać się z grzechów, członkowie
rodziny powinni wyjść z pokoju, ale dobrze by było, gdyby po
zakończeniu spowiedzi wrócili i włączyli się w dalszą modlitwę.
Co daje nam namaszczenie chorych
Podobnie jak w każdym sakramencie, również w namaszczeniu
chorych, udzielana jest szczególna łaska Ducha Świętego. Duch
Święty umacnia chorego, obdarza go pokojem i odwagą, by
mógł przezwyciężyć i znieść wszystkie dolegliwości związane z
chorobą lub starością. Duch Święty daje choremu moc do
przezwyciężenia pokus złego ducha i lęku przed śmiercią.
Prowadzi do uzdrowienia duszy, a także uzdrowienia ciała, jeśli
taka jest Boża wola.
W sakramencie namaszczenia chorych człowiek dostępuje
udziału w zbawczej męce i śmierci Chrystusa. Kościół zachęca
wszystkich cierpiących, chorych i umierających, aby świadomie
łączyli się z męką i śmiercią Chrystusa i w ten sposób
przysparzali dobra całemu ludowi Bożemu, przyczyniając się do
jego zbawienia. Sakrament ten jest niejako konsekracją
chorego, aby przez swoje cierpienia skutecznie przyczyniał się
do zbawiania świata oraz aby przez śmierć sam wszedł do
chwały niebieskiej. 
Jesteśmy odpowiedzialni za wezwanie księdza do
chorego, który o to poprosi. Zaniedbanie tego obowiązku
obciąża nasze sumienie. Tak samo gdy wiemy, że stan
chorego jest ciężki a mimo to zaniedbujemy ten



Rzymskokatolicka parafia p.w.

MB Bolesnej

ul. kard. A. Hlonda 9, 73-120 CHOCIWEL
tel: 091 5622 069
dekanat: Insko
Towarzystwo Chrystusowe

KANCELARIA PARAFIALNA

Poniedziałek: 17:00 do 18:00
Środa: 19:00 do 20:00
Wtorek, Czwartek, Piątek: nieczynne
Sobota: 10:00 do 11:30

Konto bankowe:

Bank Spółdzielczy w Goleniowie od. w Chociwlu
81 9375 1041 5500 0114 2000 0010

Konto funduszu remontowego:

Bank Spółdzielczy w Goleniowie od. w Chociwlu
05 9375 1041 5500 0114 2000 0020
Kompania Twórcza - projektowanie stron, logo, obsługa graficzna, programowanie w internecie