Poniedziałek, 17 Sierpnia

Księga Ezechiela 24,15-24.

Pan skierował do mnie te słowa:
«Synu człowieczy, oto zabieram ci nagle radość twych oczu, ale nie lamentuj ani nie płacz, ani nie pozwól, by płynęły ci łzy.
Wzdychaj w milczeniu, nie przywdziewaj żałoby jakby po umarłym, zawiąż sobie zawój dokoła głowy, sandały włóż na nogi, nie przysłaniaj brody, nie spożywaj chleba żałoby!»
Mówiłem do ludu mego rano, a wieczorem umarła mi żona, i uczyniłem rano tak, jak mi rozkazano.
A lud mówił do mnie: «Czy nie wyjaśnisz nam, co znaczy dla nas to, co czynisz?»
Wówczas powiedziałem im: Pan skierował do mnie te słowa:
«Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja pozwalam bezcześcić świątynię moją, dumę waszej potęgi, radość waszych oczu, tęsknotę waszych serc. Synowie wasi i córki wasze, których opuściliście, od miecza poginą.
Wy zaś tak uczynicie, jak Ja uczyniłem: brody nie będziecie przesłaniać ani spożywać chleba żałoby,
ale mając zawoje na głowach i sandały na nogach, nie będziecie lamentować ani płakać. Będziecie schnąć z powodu nieprawości waszych i będziecie wzdychać jeden przed drugim.
Ezechiel będzie dla was znakiem. To, co on uczynił, będziecie i wy czynili, gdy to nastąpi. I poznacie, że Ja jestem Pan».

Księga Powtórzonego Prawa 32,18-19.20.21.

Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła,  
zapomniałeś o Bogu, który dał ci życie.
Zobaczył to Pan i wzgardził,
oburzony na własnych synów i córki.

I rzekł: «Odwrócę od nich oblicze,
zobaczę ich koniec.
Gdyż są narodem niestałym,
dziećmi, w których nie ma wierności.

Mnie do zazdrości pobudzili tym, co wcale nie jest bogiem,
rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami;
i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem,
rozjątrzę ich narodem pozbawionym rozsądku».

Ewangelia wg św. Mateusza 19,16-22.

Pewien człowiek podszedł do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»
Odpowiedział mu: «Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowuj przykazania».
Zapytał Go: «Które?» Jezus odpowiedział: «Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie,
czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego».
Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?»
Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!»
Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.

Relacja trzech towarzyszy św. Franciszka

Pewnego dnia, w tajemnicy, Pan Bernard zbliżył się do Franciszka, który nie miał jeszcze żadnego towarzysza. „Bracie” – powiedział Bernard – „na miłość mojego Pana, który mi je powierzył, pragnę rozdać wszystkie moje dobra, w sposób, jaki ci się wyda najwłaściwszy”. Franciszek odpowiedział: „Jutro pójdziemy do kościoła i księga Ewangelii pomoże nam poznać, w jaki sposób Pan poucza swoich uczniów”.  Rano zatem wstali i w towarzystwie innego człowieka, zwanego Piotrem, który także pragnął stać się bratem, udali się do kościoła. Weszli, aby się modlić i ponieważ byli nieuczeni i nie wiedzieli, gdzie szukać słowa Ewangelii o opuszczaniu świata, prosili Pana, aby raczył im pokazać Jego wolę od pierwszego otwarcia księgi.

Po zakończonej modlitwie błogosławiony Franciszek wziął zamkniętą księgę i, klęcząc przed ołtarzem, otworzył ją. Przy pierwszym otwarciu ujrzeli radę Pana: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj wszystko, co masz, rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie”. Widząc to, błogosławiony Franciszek bardzo się uradował i podziękował Panu. Ale skoro miał prawdziwą pobożność do Trójcy, chciał uzyskać potwierdzenie przez potrójne świadectwo. Otworzył więc księgę po raz drugi i trzeci. Przy drugim otwarciu znalazł: „Nie bierzcie ze sobą nic w drogę” (Łk 9,3), a po trzecim: „Kto chce iść za mną, musi się zaprzeć samego siebie” (Łk 9,23). Franciszek powiedział: „Bracia, oto nasze życie i nasza reguła i tych, którzy zechcą się do nas dołączyć. Idźcie i czyńcie to, co usłyszeliście!”

Bernard, który był bardzo bogaty, poszedł: sprzedawszy wszystko, co posiadał, zgromadził dużą sumę pieniędzy, którą rozdał w całości ubogim w mieście.  Od tej godziny tych trzech żyło według reguły świętej Ewangelii, którą Pan im ukazał. To właśnie powiedział błogosławiony Franciszek w swoim Testamencie: „To sam Pan mi objawił, że miałem żyć według wskazań świętej Ewangelii”.