Środa, 23 Września

Księga Przysłów 30,5-9.

Każde słowo Boże wypróbowane, tarczą jest dla tych, co się chronią do niego.
Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarcił i zostałbyś kłamcą.
Proszę Cię o dwie rzeczy, nie odmów mi, nim umrę:
Fałsz i kłamstwo oddal ode mnie, nie dawaj mi bogactwa ni nędzy, żyw mnie chlebem niezbędnym,
bym syty, nie stał się niewierny i nie rzekł: «A któż to jest Pan?» lub z biedy nie zaczął kraść i nie targnął się na imię mego Boga.

Księga Psalmów 119(118),29.72.89.101.104.163.

Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa,
obdarz mnie łaską Twego Prawa.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze
niż tysiące sztuk złota i srebra.

Twoje słowo, Panie, jest wieczne,
niezmienne jak niebiosa.
Powstrzymuję nogi od każdej złej ścieżki,
aby słów Twoich przestrzegać.

Z Twoich przykazań czerpię roztropność,
dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.
Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę,
a Prawo Twoje miłuję.

Ewangelia wg św. Łukasza 9,1-6.

Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób.
I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.
Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie.
Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić.
Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!»
Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

Św. Karol de Foucauld

Być apostołem, ale w jaki sposób? Dzięki tym, których Bóg daje ci do dyspozycji: kapłanom i ich zwierzchnikom, którzy mówią im, co mają robić. Świeccy powinni być apostołami wobec tych, którzy są w pobliżu: rodziny, przyjaciół, ale nie tylko; miłość nie ma ograniczeń, otacza wszystkich, którzy znajdują się w Sercu Jezusa.

W jaki sposób? W jak najlepszy, biorąc pod uwagę, do kogo się zwracają, z kim przebywają – bez wyjątku, dzięki dobroci, czułości, miłości braterskiej, przykładem cnoty, pokorą i łagodnością, zawsze przyciągającą i tak chrześcijańską. Z niektórymi, nigdy im nie wspominając o Bogu ani religii, cierpliwie czekając, jak Bóg czeka, będąc dobrym, jak Bóg jest dobry, będąc bratem i modląc się. Z innymi, rozmawiając o Bogu na tyle, o ile mogą to znieść, a jak tylko mają zamiar poszukiwania prawdy przez zgłębianie religii, kierując ich w stronę dobrze wybranego kapłana, który może im pomóc. Przede wszystkim spoglądając na każdą istotę ludzką jak na brata.